Gołębiowski Jan 1508 r. opactwo koprzywnickie P. 464. Þ(właściciel dóbr w powiecie Wiślickim, woj. sandomierskie; z zapisek: "Maczyeiowicze, Joannis Golembiowski, lan 3/4, hort. I.c.a.")

Źródło: Adolf Pawiński: Małopolska t. XIV i XV wydawnictwa: Źródła dziejowe, t. III i IV wydawnictwa: Polska 16 wieku.

 

Mikołaj z Gołębiowa herbu Janina

Konrad z Borowa (prawdopodobnie herbu Janina) pomiędzy 1372 a 1400 r. kupił za ok. 400 grzywien część Motycz /dopisek GG prawdopodobnie dzisiejsze Motycze-Poduchowne/ (pozostała część za pewne była już jego własnością). W 1415 r. od spadkobierców Konrada Motycze odkupił Pełka z Brzóstowej (nazywany również Pełką z Włostowa) płacąc 800 grzywien. Wkrótce po kupnie przez Pełkę Motycze znalazły się w rękach Mikołaja z Gołębiowa herbu Janina. Mikołaj zaś zamienił tę wieś w 1427 r. z dziekanem sandomierskim, biorąc Zaduszniki, wieś o ponad czterokrotnie mniejszym areale i 160 grzywien.

Źródło: J. Wroniszewki „Szlachta ziemi sandomierskiej w średniowieczu. Zagadnienia społeczne i gospodarcze” Wydawnictwo Historyczne, Poznań-Wrocław 2001

 

Gołębiowski Jan, h. własnego, w roku 1570 w Tczewie opłaca pobór ze swej wsi Gołębiowa, woj. pomorskie (M.N. w K. III. No 204)

Źródło: Wiktor Wittyg "Nieznana szlachta polska i jej herby" s. 98

 

Gołębiowski (niewiadomego imienia) był inducentem Grodzkim Halickim w latach 1696-1723.

Źródło: P. Dąbrowski "Wykaz inducentów grodzkich halickich z XVIII wieku. Lublin 1927

 

Gołębiowski Marcin Mateusz - w 1780 r. był jednym z właścicieli (obok Jakuba Jana Bilińskiego, Jana Jaworskiego, Jana Kulczyckiego, Mikołaja Pawłowskiego i Łucji Żytawskiej) Nowoszyc - była to wieś, w dominium Nowoszyce, cyrkuł samborski.

Źródło: K. Ślusarek „Drobna szlachta w Galicji 1772-1848” Wydawnictwo Księgarni Akademickiej, Kraków 1994 r.

 

Gołębiowski - drukarz przemyski

"Wstępując do Ossolineum miał też Turowski za sobą debiut literacki w druku - pierwsze skromne, różnolite treścią utworki opublikowane w latach 1829-1831 w ubożuchnych pod względem technicznym drukarniach (jak je nazwał "wyciskach") przemyskich: Gołębiowskiego i greckokatolickiego obrządku."

Źródło: H. Barycz "Wśród Gawędziarzy. pamiętnikarzy i uczonych Galicyjskich" cz. 1, Kraków 1963r.

 

Pewnie ten sam – Jan Gołębiowski – właściciel drukarni w Przemyślu

Więcej Dział Rękopisów „Ossolineum” we Wrocławiu, sygnatura 9672

 

Gołębiowski Stanisław ur. 26 kwietnia 1814 w Krakowie z ojca Wincentego Fereriusza, byłego kapitana W.P., i matki Franciszki z Kozłowskich, zm. 4 czerwca 1866r. w Warszawie.

Od 1858r. osiadł w Warszawie. Wykonał kościół w Żytnem i projekt biblioteki ordynacji Zamoyskich w Warszawie. Napisał: "O kosztorysach w budownictwie cywilnem..." Wydane w Krakowie w 1845r.

Źródło: Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego, Nakładem Księgarni Trzaski, Everta i Michalskiego; Warszawa Krakowskie Przedmieście nr. 13, Gmach Hotelu Europejskiego, w 1928r.; szeroka notka biograficzna w "Polskim Słowniku Biograficznym" Tom VIII PAN 1959-1960, s. 253

 

Gołębiowski Chryzostom, herbu Prawdzic, kaznodzieja polski ur. w 1654 prawdopodobnie w okolicah Nowego Miasta Korczyna z rodziców Macieja i Reginy z Koźmińskich, zm. w 1700 r. w Warszawie.

W roku 1671 wstąpił do zakonu Augustynów w Krakowie. Studia wyższe ukończył w Paryżu, doktorat teologii w Valence. Po powrocie do Warszawy został kaznodzieją nadwornym króla Jana III. Głównym jego dziełem jest: "Głos wołającego na puszczy Augustjańskiej".

Źródło: Jak wyżej; szeroka notka biograficzna w "Polskim Słowniku Biograficznym" Tom VIII PAN 1959-1960, s. 249; Literatura polska od początków do wojny światowej, Korybut Gabrjel Wyd.2 Warszawa 1929-1931 T. 1-4

 

Gołębiowski B. - malarz z XVIII w. rodem z Krakowa, uczeń Czechowicza, prze­bywał głównie w Jędrzejowie, malując obrazy kościelne i portrety. Pracując w kaplicy katedry sandomirskiej, spadł z rusztowania i zabił się w 60 roku życia (ok.1775r.). Inni podają, że zm. w 1763 r.

Znany jest ? (był) jego piękny obraz "Zesłanie Ducha Świętego" w galerii po Tomaszu Zielińskim.

Źródło: S.Orgelbranda Encyklopedja Powszechna, Warszawa, Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S.Orgelbranda Synów (Krakowskie Przedmieście nr.66), 1900r.; Słownik Malarzów polskich tudzież obcych w Polsce osyadłych lub czasowo w niej przebywających, Rastawiecki Edward – T. 1-3 Warszawa 1850-1857

 

Gołębiowski Piotr h. Gozdawa (zm. w Warszawie 13 stycznia 1748 r.), pochodził z rodziny mazowieckiej osiadłej w ziemi zakroczymskiej.  ...Zdaje się, że potomkowie Piotra pozostali w Rosji.

Źródło: szeroka notka biograficzna w "Polskim Słowniku Biograficznym" Tom VIII PAN 1959-1960, s. 252

 

Gołębiowski Stanisław urodzony w 1877r. na Mazowszu w Skępem, pow. lipnowskiego. Po ukończeniu Seminarium Nauczycielskiego w Wymyślnie Stanisław rozwinął ożywioną, jawną i tajną działalność oświatową jako nauczyciel wiejski i jako jeden z pierwszych inspektorów szkolnych Tajnego Towarzystwa Oświaty Narodowej.

Źródło: "Polski Słownik Biograficzny" Tom VIII PAN 1959-1960, str 254

 

Gołębiowski Witold zdjęcie pseud. Ildefons Krynicki. Urodzony w 1885 r. (dokładna data i miejsce urodzenia nie znane), zmarł 2 lutego 1931r. w Warszawie. Działacz niepodległościowy i plebiscytowy. Podczas I wojny światowej w służbie od VIII.1915 (batalion warszawski); 1 Br. LP; przeniesiony do rez. w st. kpt.

Źródło: "Polski Słownik Biograficzny" Tom VIII PAN 1959-1960, s. 254, http://jozwa22.republika.pl/16/artysci.htm

 

Gołębiowski Łukasz (1773-1849) i jego syn Seweryn Gołębiowski (1820-1854)

Gołębiowski Łukasz urodził się w Pohoście niedaleko Płońska (dzisiejsza Białoruś) 13 października 1773 r. Był synem Józefa, który „od lat młodych zostawał w obowiązku u Franciszka księcia Druckiego Lubeckiego, marszałka pińskiego” i Barbary z Kozłowskich. Dziadkiem Łukasza był Jan Gołębiowski herbu Gozdawa, który „przeniósł się na Litwę i służył wojskowo jako towarzysz pancernego znaku”. W 1803 r. Łukasz poślubił Józefę Pałuską (15 letnią) - zmarła w 1844 r. w Lublinie. Gołębiowski Łukasz zmarł w swej posiadłości Kaźmierówce pod Hrubieszowem 7 stycznia 1849 r. - pochowany został w Gródku nad Bugiem w grobie żony.

Źródło: postacie dość powszechnie opisywane w różnych encyklopediach, opis powyższy z "P.S.B." Tom VIII 1959-1960, s. 250-253 oraz Tygodnik Ilustrowany nr 91 z czerwca 1861 r.

 

Gołębiowski Jan i Maciej (bracia) w 1782 r. wylegitymowali się ze szlachectwa przed Przemyskim Sądem Grodzkim. Rodzice Jana i Macieja to: Jakub Gołębiowski i Katarzyna Jaworska, dziadkowie: Aleksander Gołębiowski i Anastazja Baraniecka.

Źródło: „Materiały do genealogii szlachty galicyjskiej” część I A-K, R. Marcinek, K.Ślusarek Towarzystwo Wydawnicze „Historia Iagellonica” Kraków 1996, s. 120

 

Gołębiowska Maria – właścicielka miejscowości o nazwie Posadowa – należącej do starostwa Grybów z urzędem powiatowym w Grybowie (39 km od Nowego Sącza), łaciński urząd parafialny Mogilno, Poczta 6 km w miejscowości Korzenna. Ludność – 514 osób.

Źródło: Kompletny Skorowidz miejscowości w Galicji i Bukowinie zestawiony przez Szymona Chanderysa, Lwów 1909 r.

 

Gołębiowski Piotr Paweł urodził się 10 czerwca 1902 r. w Jedlińsku k. Radomia, jako drugie dziecko Jana i Heleny z Piątków, małżonków Gołębiowskich. Rodzeństwo Piotra stanowili: Justyna (1899-1901), Stanisław (1904-1905), Antoni (1906-1986), Justyna (1909-1979), Wincenty (1911-1981), Maria (1915-), Krystyna (1918-1994) i Anna (1922-). W wychowywaniu dzieci pomagała Janowi i Helenie Julia, rodzona siostra Heleny.

W Jedlińsku Piotr ukończył szkołę elementarną w latach 1910-1913. W 1913 r. został przyjęty do prywatnego progimnazjum J.Wojciechowicza w Radomiu, mieszczącym się przy ul. Słowackiego. W latach 1915-16 szkoła ta została przekształcona w Drugie Państwowe Gimnazjum Męskie im. Jana Kochanowskiego. 29.08.1919 r. Piotr został przyjęty do seminarium w Sandomierzu. Studiował później w Rzymie. 12.10.1924 r. miał święcenia kapłańskie w katedrze w Sandomierzu.

W Rzymie:

Ø  doktorat z filozofii 6.07.1925 r.

Ø  bakalaureat z teologii 3.06.1926 r.

Ø  licencjat z teologii 11.07.1927 r.

Ø  doktorat z teologii 18.06.1928 r. (obrona w obecności Papieża Piusa XI)

7.09.1928 r. nominacja na wikariusza katedry sandomierskiej.

...

23.07.1945 objął stanowisko rektora kościoła pobenedyktyńskiego Świętej Trójcy w Radomiu.

14.04.1947 r. został proboszczem parafii św. Floriana w Koprzywnicy oraz dziekanem dekanatu koprzywnickiego.

3.06.1957 r. Papież Pius XII mianował ks. Prof. Piotra Gołębiowskiego biskupem tytularnym Panitańskim, ustanawiając go biskupem pomocniczym sandomierskim.

Zmarł nagle 2.11.1980 r. w Nałęczowie w kaplicy domu Sióstr Służek NMP Niepokalanej, pod koniec ostatniej swej Mszy Św. Gdy podawał Komunię Świętą. Nabożeństwu pogrzebowemu w bazylice katedralnej w Sandomierzu, w dniu 5.11. przewodniczył Kardynał Franciszek Macharski, metropolita krakowski. Prochy biskupa Piotra złożono w podziemiach sandomierskiej bazyliki katedralnej.

Źródło: „Sługa boży biskup Piotr Gołębiowski” opracował Ks. Stanisław Makarewicz, Wydawnictwo Diecezjalne Sandomierz 2000 r.

 

Gołębiowski Stefan, pseudonim Jan Smutek, urodził się 25 listopada 1900 r. w Bieżuniu k. Ciechanowa, zmarł 13 czerwca 1991 r. tamże. Poeta, w latach 1925-65 nauczyciel szkół średnich (w czasie okupacji niemieckiej zajmował się tajnym nauczaniem); 1957-62 poseł na Sejm.

Źródło: Wielka Encyklopedia PWN, Tom 10, Warszawa 2002 r.

 

Gołębiowski Bronisław ur. 26 stycznia 1933 r. w Mechowcu, woj. rzeszowskie; prof. zw. dr hab. socjologia, politologia (socjologia kultury i polityki). Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego 1955 r.

Źródło: Współcześni Uczeni Polscy, Słownik Biograficzny Tom I A-G, Wyd. Ośrodek Przetwarzania Informacji s. 486; Informator Nauki Polskiej 2000, Tom 4a A-O Ludzie nauki, Wydanie XXVIII, OPI 2001, s. 241

 

Gołębiowski Janusz Wojciech ur. 25 wrześnie 1928 r. w Kielcach, prof. zw. dr hab. Nauki polityczne (stosunki międzynarodowe). Absolwent SGPiS 1952 r.

Źródło: Współcześni Uczeni Polscy, Słownik Biograficzny Tom I A-G, Wyd. Ośrodek Przetwarzania Informacji s. 486-487; Informator Nauki Polskiej 2000, Tom 4a A-O Ludzie nauki, Wydanie XXVIII, OPI 2001, s. 241

 

Gołębiowski Stanisław ur. 2 kwietnia 1920 r. w Siedliszczach, prof. dr hab. Weterynaria (choroby zakaźne), epizootiologia. Absolwent UMCS 1948 r.

Źródło: Współcześni Uczeni Polscy, Słownik Biograficzny Tom I A-G, Wyd. Ośrodek Przetwarzania Informacji s. 487; Informator Nauki Polskiej 2000, Tom 4a A-O Ludzie nauki, Wydanie XXVIII, OPI 2001, s. 242

 

Gołębiowski Aleksander /wymieniany w XIX wieku/ - ksiądz ...

Źródło: Bojownicy kapłani za sprawą Kościoła i Ojczyzny w latach 1861-1915 w: Materiały z urzędów świadectw władz rosyjskich, archiwów konystorskich, zakonnych i prywatnych; Kubicki Paweł, cz. 1-3 – Sandomierz 1933-1940

 

Gołębiowski Ignacy (ur. 1816 – zm. 1885) lekarz, filantrop ...

Źródło: Polski słownik biograficzny T. 1-33/1 Kraków, Wrocław, Warszawa, Gdańsk, Łódź 1935-1991; Słownik lekarzów polskich obejmujący oprócz krótkich życiorysów lekarzy polaków oraz cudzoziemców w Polsce osiadłych, dokładną bibliografię lekarską polską od czasów najdawniejszych aż do 1885 r., Kośmiński Stanisław – Warszawa 1888 r.

 

Gołębiowski Ignacy (ur. 1816 – zm. 1870), polski aktor teatralny, dyrektor teatru, dekorator. Początkowo występował w zespołach objazdowych, następnie na scenie krakowskiej, a później założył własny zespół. Mimo iż miał wadę wymowy, uchodził za jednego z najwybitniejszych aktorów swojej epoki. Specjalizował się w rolach charakterystycznych, bardzo dbał o strój sceniczny, co łączyło się z jego zainteresowaniami malarskimi, był także dekoratorem. Ostatnie lata życia spędził we Lwowie, gdzie pracował jako fotograf, odnosząc sukces i na tym polu.

Źródło: Wielka Internetowa Encyklopedia Multimedialna Onet.pl http://wiem.onet.pl/wiem/00de8e.html

 

Gołębiowski Leon M. Andrzej (ur. 11.04.1867 r. w miejscowości Szpice Szelugi pow. pułtuski – zm. 20.03.1933), 4 września 1910 konsekrowany na biskupa w Łowiczu, biskup Diecezji Śląsko-Łódzkiej, proboszcz parafii Kościoła Starokatolickiego Mariawitów p.w. św. Franciszka z Asyżu w Łodzi.

Źródło: Parafia Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, http://www.mariawita.lodz.pl

Gołębiowski Jan – porucznik rezerwy, legionista I brygady, brał udział w walce pod Kaniowem, z zawodu ekonomista (absolwent WSH w Warszawie), członek ZWZ – AK w Przemyślu. Dnia 18 marca 1944 zginął jako zakładnik, rozstrzelany przez hitlerowców w Jaworniku Ruskim, pow. Przemyśl.

Źródło: Zbiory Ossolineum Wrocławskiego, Dział Rękopisów sygn. 15567, Biała Księga – Przemyśl w walce z okupantem hitlerowskim, autor. Stanisław Rubaszewski 1962 r.

 

Gołębiowski Kazimierz – pedagog i działacz społeczny w nauczaniu wojskowych analfabetów. W 1927 r. otrzymał nagrodę dowódcy jednostki w bielsku – 21 pułku artylerii polowej – pułkownika Hermanowskiego, za wybitne osiągnięcia edukacyjne. Brat Stefanii Ryżewskiej z d. Gołębiowska

Źródło: Zbiory Ossolineum Wrocławskiego, Dział Rękopisów akcesyjnych  sygn. 158/82

 

Gołębiowski Wacław – /28 IX 1886 – 2 VIII 1915/, podoficer Legionów Polskich. Urodzony w majątku Ujazdówek k. Ciechanowa, w rodzinie Kazimierza i Franciszki z Morawskich. Był uczniem średniej szkoły technicznej w Płocku. W 1905 r. , za udział w strajku został wydalony ze szkoły; później ukończył szkołę mleczarską w Puławach. W 1907 został powołany do armii rosyjskiej i służył w gwardii cesarskiej w Carskim Siole. Po zwolnieniu z wojska zamieszkał we Lwowie. 2 VIII 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 1 kompanii 1 pp Legionów. W bitwie pod Kamieńcem /25 V 1915/ wysłany z sekcją na patrol przed pozycje, natknął się na nieprzyjaciela. Bez wahania rzucił się na wroga, który zaskoczony zdecydowanym atakiem, poddał się. Do niewoli wzięto oficera i 30 żołnierzy. Za czyn ten został odznaczony Virtuti Militari 5 klasy /nr 7208/. Poległ w bitwie pod Jastkowem, w stopniu sierżanta. Spoczywa na cmentarzu w Borzechowie.

Źródło: Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945, słownik biograficzny, Tom II (1914-1921), część 2, Koszalin 1993 r.

 

Emigranci z ZSRR w 1942 r.

Nazwisko i imię

Data urodzenia

Miejsce urodzenia

Miejsce emigracji

Gołębiowska Czesława

1934

?

Teheran

Gołembiowski Władysław

1878

Cichobórz

Teheran

Gołębiowski Czesław

13.04.1926

Danszczyzna, Wilno

Teheran

Gołębiowski Czesław

1927

Dańszczyzna

Afryka

Gołębiowska Janina

4.04.1901

Demksyn p. Łuck

Teheran

Gołębiowska Franciszka

4.09.1918

Derazno

Teheran

Gołębiowska Janina

1.07.1924

Derazno

Teheran

Gołębiowska Maria

25.04.1921

Derazno

Teheran

Gołębiowska Teresa

17.02.1929

Derezno

Teheran

Gołębiowska Helena

16.07.1931

Derezno

Teheran

Gołębiowski Jan

26.01.1924

Derkate, Krzemieniec

Teheran

Gołębiowski Bolesław

15.09.1937

Jakuszówka

Teheran

Gołębiowska Maria

1902

Krewa p. Oszmiana

Teheran

Gołębiowska Maria

12.03.1927

Majdańska Huta

Teheran

Gołębiowska Joanna

wrzesień 1905

Piskowe

Teheran

Gołębiowska Helena

30.04.1930

Stara Huta

Teheran

Gołębiowska Katarzyna

25.02.1891

Stebnik

Teheran

Gołębiowski Władysław

1.12.1936

Stebnik

Teheran

Gołębiowska Helena

13.01.1924

Stebnik w. Stanisławów

Teheran

Gołębiowska Maria

21.10.1931

Stebnik w. Stanisławów

Teheran

Gołębiowski Józef

15.01.1927

Stebnik w. Stanisławów

Teheran

Gołębiowski Teodor

21.09.1890

Stebnik w. Stanisławów

Teheran

Gołębiowska Ewa

24.12.1888

Stefańsk p. Równe

Teheran

Gołębiowska Antonina

15.07.1910

Świsłocz

Teheran

Gołębiowska Teresa

1938

Tańszczyzna

Teheran

Gołębiowski Alfred

1929

Tańszczyzna

Teheran

Gołembiowska Paulina

29.06.1868

Zwierzyniec Ordynacki

Teheran

Źródło: Dodatki do nr 18 „Polski Walczącej” za: www.aforgottenodyssey.com/gallery/albums.php?&set_albumListPage=1

 

Gołębiowski Tadeusz – /Urodzony w 1915 roku w Wolbromiu – zmarł 1 września 2004 roku w Sanoku, w wieku 89 lat/ Całe aktywne życie zawodowe poświęcił leśnictwu. W roku 1936 ukończył wydział leśny Państwowej Wyższej Szkoły Rolniczej Liceum Krzemienieckiego w Białokrynicy (obecnie Ukraina) i rozpoczął pracę jako leśniczy w lasach fundacji Abrahamowiczów w Kosowie a następnie jako leśniczy w leśnictwie Brylińce na terenie obecnego Nadleśnictwa Krasiczyn. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 roku. Jako plutonowy podchorąży rezerwy był dowódcą plutonu karabinów maszynowych w samodzielnym batalionie VI Pułku Strzelców Podhalańskich z Sambora.

W czasie wojny wraz z bratem Kazimierzem pracowali jako leśniczowie na Pogórzu Przemyskim. (Kazimierz – leśniczy leśnictwa Cisowa zginął z rąk UPA, jego ciała nigdy nie znaleziono).

Tadeusz Gołębiowski po 1945 roku organizował polską administrację leśną na Pogórzu (Nadleśnictwo Żohatyn) i na Ziemiach Odzyskanych jako nadleśniczy Nadleśnictwa Kup, organizując je od podstaw. W latach 1951-52 był dyrektorem Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w Rzeszowie. Następnie pełnił różne kierownicze funkcje w administracji leśnej na terenie Podkarpacia. Kierował m. in. budową kolejnych odcinków bieszczadzkiej kolejki leśnej. W latach 1973-1979 był kierownikiem Zespołu Składnic Lasów Państwowych w Sanoku. Po przejściu na emeryturę (1979) działał aktywnie w organizacjach turystycznych (był znanym przewodnikiem bieszczadzkim), myśliwskich i kombatanckich. Odznaczany wielokrotnie odznaczeniami państwowymi i resortowymi W roku 1976 otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Źródło: Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Krośnie http://www.krosno.lasy.gov.pl/strony/1/i/106.php

 

Gołębiowski Seweryn(1820-1854) historyk, biograf

Urodził się 08.01.1820 r. w Puławach. Gimnazjum Lubelskie ukończył w 1837 r., po czym rozpoczął studia na Uniwersytecie Petersburskim. Aresztowany w 1837 r. w związku ze sprawą Szymona Konarskiego został zesłany do Permu, gdzie pod nadzorem policyjnym pracował w Kancelarii Gubernatora. W 1844 r. uzyskał zgodę na przesiedlenie do Grodna, a następnie w Lubelskie. Na zesłaniu uczył się intensywnie języków obcych. Po uwolnieniu pracował krótko w majątkach A. Zamoyskiego. W latach 1846 - 47 był nauczycielem w Odessie, a dwa następne lata spędził w domu rodzinnym w Kaźmierówce pod Hrubieszowem. Utrzymywał kontakty z tajnymi organizacjami patriotycznymi. W 1850 r. przebywał w Wilnie, gdzie gromadził materiały do historii czasów zygmuntowskich. Napisał wówczas "Czasy Zygmunta Augusta". Po przeniesieniu się do Warszawy zaczął gromadzić materiały o życiu i działalności J. Zamoyskiego i S. Żółkiewskiego. Opublikował wiele rozpraw historycznych i biograficznych oraz felietonów na łamach "Biblioteki Warszawskiej" i "Gazety Warszawskiej".

Opracował szeroką biografię hetmana Żółkiewskiego, która wysłana do wydawcy w Wilnie, niestety zaginęła. Zachował się jedynie rękopis pamiętnika z czasów wygnania w Permie. Zmarł 20.05.1854 roku w Diwoczkach k/Żytomierza.

Źródło: http://wybitni.staszic.eu.org/?224

 

Gołębiowski Rudolfzdjęcie aktor, Varsavianista, kolekcjoner pamiątek życia kulturalnego ur. 4 stycznia 1919 r. w Krakowie – zm. 26 sierpnia 2000 r. w Warszawie (pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym na Wólce Węglowej (kwatera S-VI-10-4-20)). Po ukończeniu w 1945 roku studium aktorskiego przy Teatrze Starym w Krakowie został jego aktorem, a po roku zaangażowano go do objazdowych teatrów TUR. Dwa sezony spędził na deskach katowickiego Teatru Śląskiego. W końcu lat czterdziestych przeniósł się do Warszawy. Do 1957 roku był aktorem Teatru Narodowego, a następnie przez lat przeszło trzydzieści wspierał Teatr Syrena. Jego - powszechnie znana i podziwiana - kolekcjonerska pasja ocalała od zapomnienia ulotne fragmenty teatralnego życia - programy teatralne, afisze, zdjęcia, zaproszenia, bilety, pocztówki.

Źródło: http://www.filmpolski.pl/fp/index.php/115612,  Polski wortal teatralny http://www.e-teatr.pl/en/osoby/612.html

 

Zebrał Grzegorz Gołębiowski http://golebiowski.stansat.pl